تصفیه خون.
دشمن سرسخت سنگ كلیه و مثانه  .
مفید براى معالجه یرقان و نقرس .
شیره ساقه علف مرغ را براى رفع سرفه مصرف كنید.
اختلالات معده را از بین مى برد .

بذرش را براى جلوگیرى از قى و اسهال تجویز كرده اند.

در فارسى به من بیدگیاه - بید گیاه كرك - جوداش ‍ علف قوشك هم گفته اند. در كتاب هاى قدیم از من به نام هاى ثیل - ابریق اوتى - عرق النجیل - خومه - فرز - فرزد - مرج و سبزه چمن یاد شده است .

 معمولا در مناطق متعدله ایران در كنار جویها و زمینهاى نمناك روییده و تولید چمن مى كند و از چمنهاى اصیل ایرانى است . سرعت انتشار این گیاه به قدرى زیاد است كه تمام سطح مزارع را میگیرد اخیرا براى محكم كردن اطراف جویها در بلوچستان آنرا به آن استان برده و كاشتند و در آنجا شروع به رشد و تكثیر كرد ، بطورى كه مجال رشد به دیگر گیاهان نداد و روى این اصل مدت ها كوشیدند تا آنرا كنده و از بین ببرند. گلهایش  در فاصله خرداد و تیرماه ظاهر مى شوند و سبز رنگ بوده و به شكل سنبله هستند و شما در تهران هم آنرا در كنار جویها مى بینید. قسمت مورد استفاده این گیاه مفید بیشتر ساقه ى زیرزمینى آن است كه عده اى به غلط آنرا ریشه مى دانند، برگ و ساقه هوایى آن بى مزه و ساقه زیرزمینى آن كمى شیرین - تند و گس است ، این ساقه زیرزمینى دو درصد قند، كمى لعاب و چند تركیب دارویى دارد، سید ضیاء الدین طباطبایى این گیاه را در باغ الهیه كاشته بود و به مبتلایان سنگ مثانه مجانا مى داد.
ساقه هوایى آنرا براى چرندگان بگذارید، زیرا آنها آنرا با ولع مى خورند و براى استفاده دارویى به سراغ ساقه زیرزمینى اش بروید. این ساقه ها داراى گره هایى هستند كه فاصله آنها 2 تا 3 و حتى چهار سانتى متر است . رنگ آنها زرد و كمى شیرین و لعابدار مى باشد. این ساقه ها داراى چند عامل دارویى املاح و پتاس است و به علت داشتن پتاس ادرار را زیاد مى كند. خون را تصفیه مى نماید و قلب را تقویت مى كند. زیادكننده ى عرق و نرم كننده ى پوست مى باشد. پس بهتر است شما این ساقه ها را در آورده ، شسته و ریشه هاى آنها را كنده و خشك كنید و در موقع لزوم از آنها استفاده كنید. اگر این ساقه ها را با مقدارى ریشه شیرین بیان دم كنید، درمان خوبى براى رفع خشكى زبان و تقویت دستگاه دفع ادرار و معالج قولنج كبدى و سنگ كلیه و مثانه است . عصاره این ساقه هاى زیرزمینى براى مبتلایان به مرض قند مفید است . از این ساقه ها به صورت جوشانده و دمكرده بیست در هزار مى توان استفاده كرد. شیره برگ و ساقه هاى جوان هوایى آن در قولنج كبدى ، یرقان و سنگهاى صفراوى سودمند مى باشد.
آشامیدن جوشانده ى ساقه هاى زیرزمینى آن براى پیچش شكم و زخم ها و التهابات مثانه و سختى ادرار و خرد كردن سنگهاى داخلى مجاری ادرار مفید مى باشد. این جوشانده در تبهاى شدید و بیمارى سل تجویز شده و بسیار نافع است ، ضماد ساقه زیرزمینى من جهت التیام زخمهاى تازه و ورمهاى گرم و جلوگیرى از آبریزش بینى تجویز شده است . ضماد خاكستر گیاه  جهت بند آوردن خون بواسیر و فرو بردن ورمها و بهبود زخم هاى چركى و خونى سودمند مى باشد.
بذر آن نیز پیشاب آور (ادرار آور)بوده از قى و اسهال جلوگیرى مى كند و براى سنگهاى داخلى و التیام زخم ها و رفع التهابات نافع است . براى كلیه ى امراض كه نتیجه كمى ترشح غدد داخلى باشد، مفید مى باشد و در بیماریهاى كبدى ، یرقان و نقرس آنرا توصیه كرده اند. حساسیت هاى مزمن و اختلالات هاضمه و امراض جلدى با نوشیدن جوشانده ى من برطرف مى شوند.

براى درمان برنشیت كهنه ، شیره ساقه گیاه را بگیرید و روزى سه قاشق چایخورى نوش ‍ جان كنید، شیره و ساقه و برگ تازه اش خاصیت نرم كننده دارد و سرفه هاى پى در پى را معالجه مى كند و ضد ورم مى باشد.

سى گرم از ساقه زیرزمینى خشك آن در یك لیتر آب و هشت گرم ریشه شیرین بیان و مقدارى پوست لیمو براى كلیه اختلالات معدى ، یبوست و نفخ مفید است .